بت عیسی دم موسی كف یوسف تمثال

آسمان رفعت ومه طلعت و خورشید جمال

 گر نمی سود زمین را زعقب جعد رسات

خاك هرگز به تیمم نشدی استعمال

 از دو جانب شده ابروی تو انگشت نما

متحیر كاین مه ز چه دارد دو هلال

 هركسی دیده به مژگان تو از دور گشود

گشت در دیده ی او از مژه ات پیدا خال

 همچو موسی كه برد دست به درگاه خدا

كنج طور مه روی تو مكان یافته خال

در صف حشر كند جلوه چو خورشید رخت

شورش محشر عظمى است ترا در دنبال

بهر قتل من دلخسته مكن تردیدی

كار خیر است چه حاجت كه زنی دست بقال

 خواست شرحی زغمت درج كند ناهیدی

سیل اشكش ندهد هیچ بتحریر مجال